سالي كه گذشت ،سال خبر بود براي من،از آنكه در آبان ماهش، دوباره زاده شدم از احساس، از عشق!!بيراه نگفته ام اگر بنويسم،ازدواج تولد دوباره است. نه از سر بي خبري و بي اطلاع كه در كمال اختيار و با لذت تام.

سرانجام با به بار نشتن عشق ،راز فصلها را فهمييدم دوست داشتن را لمس كردم تا اگر كسي روزگاري خواست بداند بهترين لحظه زندگي براي من كدام است ؟ بي درنگ بگويم آنگاه كه بي بديل ترين دوست زندگي ام در ۱۹ امين روز از آبان ماه ۸۶ در جواب تقاضايم براي ازدواج  گفت "بله" و من دانستم با عشق مي توان به آينده اميدوار بود. حال به شكرانه اين افتخار تنها مي خواهم به خوشبختي برسم. كمترين كاري كه مي شود براي تمام هستي ام  كرد.

 اينك به عنوان هديه اي براي تولد فرنوش عزيز(۱۲فروردين) مي نويسم"من هستم چون قرار است با تو زندگي  كنم" كسي براي زندگي من بهانه اي بهتر از اين مي شناسد؟